ตอนที่ 549 ทายาทเทียนซือ หว่านถั่วเป็นทหาร

ตอนที่ 549 ทายาทเทียนซือ หว่านถั่วเป็นทหาร

เขาหลงหู่ จวนเทียนซือ

เทียนซืออาวุโสตื่นขึ้นจากนิทรา ช่วงนี้ท่านนอนหลับนานขึ้นเรื่อย ๆ ทั้งยังเริ่มฝันบ่อย ฝันถึงชีวิตอันรื่นรมย์ที่ถือกระบี่ท่องใต้หล้าในวัยหนุ่ม และฝันถึงช่วงเวลาที่ได้พบพานครองคู่อยู่ร่วมกับภรรยา

“ท่านปู่ ท่านตื่นแล้วหรือขอรับ”

เด็กน้อยที่มัดผมจุกชี้ฟ้าคนหนึ่งเดินเข้ามา รูปร่างหน้าตาราวสี่ห้าขวบ ผิวพรรณผุดผ่องดั่งหยกสลัก โดยเฉพาะดวงตาดำขลับคู่นั้น เปล่งประกายเฉลียวฉลาดเปี่ยมไอพลังปราณบริสุทธิ์ยิ่งนัก

เทียนซืออาวุโสมองเขาด้วยรอยยิ้มเปี่ยมเมตตา ท่านกางแขนทั้งสองข้างแล้วอุ้มเด็กชายตัวน้อยขึ้นมานั่งบนตัก

“โอ้โห เว่ยยางตัวน้อยของข้ามาแล้วรึ”

จางเว่ยยางเอื้อมมือไปจับเคราขาวของเทียนซืออาวุโสเล่น พลางบิดคลึงเป็นเปียเส้นเล็ก ๆ ทีละเส้น

ทั่วทั้งเขาหลงหู่ มีเพียงเขาผู้เดียวที่กล้าบังอาจทำตัวเหลวไหลเช่นนี้ แม้แต่บิดาของเขาอย่างจางกานหยาง ซึ่งบัดนี้เป็นเทียนซือแห่งเขาหลงหู่ เมื่ออยู่ต่อหน้าเทียนซืออาวุโสก็ยังต้องนอบน้อมสำรวม หากทำสิ่งใดไม่เข้าท่าก็ยังมิวายโดนไม้เรียวฟาด

รักหลานยิ่งกว่าลูก ผูกพันข้ามรุ่นย่อมลึกซึ้งที่สุด ยิ่งไปกว่านั้นจางเว่ยยางยังเป็นทายาทเพียงหนึ่งเดียว เป็นหน่อเนื้อเชื้อไขสายตรงของสายธารเทียนซือแห่งเขาหลงหู่