เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 537 ค่ายกลเทพอธรรม เทพหลิวแห่งจวี้เหย่
จวนข้าหลวง
หลี่เต้าเสวียนสวมหน้ากากชิงตี้ นั่งอยู่ ณ โถงใหญ่ นิ้วมือเรียวยาวเคาะลงบนเก้าอี้แผ่วเบา บรรดาพ่อบ้านคนรับใช้ทั่วทั้งจวน รวมถึงภรรยาเอกและอนุภรรยาของเซี่ยชิงเฟิง ต่างเงียบกริบดั่งจักจั่นในฤดูหนาว ตัวสั่นงันงกด้วยความหวาดกลัว
ใต้หน้ากาก เนตรสวรรค์ลืมขึ้นอย่างเงียบงัน ลอบกวาดมองผู้คนเหล่านี้
จากนั้นหลี่เต้าเสวียนก็เผยสีหน้าประหลาดใจ เพราะในคลองจักษุของเนตรสวรรค์ ภรรยาเอกและอนุของเซี่ยชิงเฟิงต่างมีหยินกำเนิดเปี่ยมล้น ไร้ซึ่งไอหยางกำเนิดแม้แต่น้อย
กล่าวอีกนัยหนึ่ง พวกนางยังคงเป็นหญิงพรหมจรรย์
มิน่าเล่าเมื่อเซี่ยชิงเฟิงหายตัวไป พวกนางจึงดูไม่ได้ร้อนอกร้อนใจเป็นพิเศษ
ครู่ต่อมา
"ถอยออกไปเถอะ"
สุรเสียงของหลี่เต้าเสวียนดังแว่วขึ้นเนิบช้า