กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 531 ศัตรูไปได้ ข้าก็ไปได้เช่นกัน!
พระราชวังไท่จี๋
แววตาของหลี่เต้าเสวียนกลับคืนสู่ความสงบนิ่ง ธนูดอกเมื่อครู่นี้ เขาได้หยั่งดูพลังฝีมือของมหาปุโรหิตทูเจวี๋ยแล้ว จิตหยางขั้นปลาย บนร่างมีอักขระสาปแช่งลี้ลับชนิดหนึ่ง สามารถใช้วิชาเวทที่คล้ายแปลงร่างเป็นปีศาจได้
เมื่อรวมกับวิชาเอาชีวิตรอดอันพิสดารแล้ว พลังฝีมือระดับนี้ ไม่ด้อยไปกว่ามารพุทธะม่อเหอในอดีตเลย
จากข้อมูลที่บันทึกไว้ในมังกรจำศีล ในอดีตม่อเหอดำรงตำแหน่งราชครูทูเจวี๋ย อยู่ใต้คนเพียงคนเดียวแต่อยู่เหนือคนนับหมื่น กระทั่งมหาปุโรหิตยังต้องยอมรับคำสั่ง
เพียงห้าหกปีสั้น ๆ ความเร็วในการก้าวหน้าของมหาปุโรหิตผู้นี้ชวนให้ประหลาดใจอยู่บ้างทีเดียว...
"ไท่ชง บัดนี้เจ้าอยู่ขั้นขอบเขตใดกันแน่"
หลี่ซื่อหมินแววตาเป็นประกาย เอ่ยถามว่า "หรือว่าเจ้าสำเร็จเป็นเซียนแล้ว"
หลี่ฉุนเฟิงก็มองไปยังหลี่เต้าเสวียนด้วยความใคร่รู้ยิ่งเช่นกัน
ตลอดเวลาห้าปีนี้ ทรัพยากรบำเพ็ญเพียรส่วนใหญ่ของมหาถัง ล้วนถูกส่งเข้าไปในเรือนน้อยเสวียนตู ไม่ว่าจะเป็นแร่หินที่เปี่ยมด้วยปราณห้าธาตุ แก่นอสูรที่พวกปู้เหลียงเหรินสังหารภูตผีปีศาจแล้วส่งมอบขึ้นมา อีกทั้งยังมีดอกไม้และหญ้าพิสดารนานาชนิด ตัวยาอายุร้อยปี...