กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 530 ศรเซียนพ้นฉางอัน ไม่ทำลายอินซานมิหวนคืน!
พระราชวังไท่จี๋
หลี่เต้าเสวียนถือคันธนูยาวไม้ทั่วไว้ในมือ นี่คือคันธนูที่หลี่ซื่อหมินใช้ล่าสัตว์เป็นประจำ กระทั่งมีรอยสึกหรออยู่บ้างด้วยผ่านการใช้งานมานานหลายปี
ลูกศรเป็นเพียงลูกศรสองปีกมีสันอันแสนธรรมดา ยิงได้ระยะไกล แรงปะทะสูง ทะลวงขนสัตว์ป่าจนทำลายกระดูกได้ ทว่าหากคิดจะเจาะเกราะยังนับว่าขาดไปบ้าง
คันธนูและลูกศรเยี่ยงนี้ เอาไว้ยิงล่าสัตว์ยังพอไหว แต่คิดจะยิงสังหารอสูรใหญ่ขอบเขตจิตหยางข้ามหมื่นลี้ ช่างเป็นเรื่องเพ้อฝันกลางวันแสก ๆ
ดังนั้นแม้กระทั่งหลี่ซื่อหมินซึ่งเปี่ยมด้วยความเชื่อมั่นในตัวราชครู ในยามนี้ก็ยังรู้สึกเหลือเชื่ออยู่บ้าง
กระทั่งหลี่ฉุนเฟิงก็ยังขมวดคิ้วมุ่น จ้องมองหลี่เต้าเสวียนเขม็ง ในฐานะผู้บำเพ็ญเต๋า เขาย่อมเข้าใจความยากของเรื่องนี้ยิ่งกว่าองค์จักรพรรดิ แม้ขอบเขตจิตหยางจะเก่งกาจ ทว่าอย่างไรก็มิใช่เซียน จะทำถึงขั้นนี้ได้จริงหรือ
แม้หลี่เต้าเสวียนจะเคยใช้อิทธิฤทธิ์ตกปลามังกรแห่งทะเลสาบศักดิ์สิทธิ์ทู่ปัวจากในพระราชวังไท่จี๋ ทว่าปลามังกรเพียงมีฐานะสูงส่ง มิได้มีพลังเวทมากมายอันใด แต่อสูรเต่าที่เขาอินซานตนนั้น เป็นจิตหยางของแท้แน่นอน!
ภายใต้สายตาของทั้งสองคน หลี่เต้าเสวียนค่อย ๆ น้าวสายธนู
หึ่ง~