เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 523 กระบี่วิเศษปราบมาร ท้อเซียนหวังหมู่
“กำบังลมฝนรึ...”
หลี่เต้าเสวียนเอ่ยเรียบ ๆ “ฟังดูแล้วก็เป็นตัวเลือกที่ไม่เลว”
เมฆครึ้มสลายตัว แสงแดดรำไรส่องลอดผ่านกิ่งก้านใบไม้ลงมา บรรยากาศที่เคยแข็งค้างพลันผ่อนคลายลงทันตา
โพธิโล่งอก ยิ้มพลางกล่าวว่า “ขอเพียงท่านราชครูตั้งสัตย์ปฏิญาณแห่งมรรคา ว่าจะช่วยเสกสร้างร่างเนื้อให้เสร็จสิ้นภายในหนึ่งปี อาตมาก็จะยอมสวามิภักดิ์รับใช้ใต้บัญชาทันที จะไม่ผิดคำพูดเป็นอันขาด!”
หลี่เต้าเสวียนมองอีกฝ่ายนิ่ง ๆ ดวงตาสีขาวดำกระจ่างคู่นั้นไร้ระลอกคลื่นแม้แต่น้อย
สิ่งที่เรียกว่าสัตย์ปฏิญาณแห่งมรรคา ก็คือการเอาวิถีแห่งมรรคาที่ตนเองบำเพ็ญมาสาบาน เช่นสาบานในนามของสำนักเทียนซือแห่งเขาหลงหู่ หากทำไม่สำเร็จ สายวิชาแห่งมรรคาจะต้องเผชิญเคราะห์ ตายไปก็ถูกปรมาจารย์สาปแช่งเหยียดหยาม
คำสาบานเช่นนี้อาจไม่เป็นจริงเสมอไป ทว่าย่อมส่งผลกระทบต่อจิตมรรคาของผู้ตั้งสัตย์ไม่มากก็น้อย
เมื่อจิตไม่เที่ยง ย่อมง่ายที่จะธาตุไฟเข้าแทรกกลายเป็นมาร
หลี่เต้าเสวียนเหลือบมองกล่องว่างเปล่าบนพื้นคราหนึ่ง แล้วเอ่ยว่า “ของที่ไต้ซือซานเล่อทิ้งไว้ให้ข้าเล่า?”