ตอนที่ 521 อาภรณ์บัวเขียวจากชิงหนี

ตอนที่ 521 อาภรณ์บัวเขียวจากชิงหนี

สามกระบี่แล้วสามกระบี่เล่า โลหิตสาดกระเซ็น เลือดเนื้อแหลกลาญ

หลังกระหน่ำแทงไปสามสิบหกกระบี่ ม่อหลัวก็สิ้นลมหายใจเฮือกสุดท้ายไปนานแล้ว ในแววตายังคงหลงเหลือไอเคียดแค้นและความไม่ยินยอม ตาค้างไม่ยอมหลับ

หลี่เต้าเสวียนปาดคราบเลือดบนใบหน้าออกจนหมด เขาสงบเยือกเย็นอย่างยิ่งขณะขึ้นมุทราเต๋า กระแสไอร้อนระอุแล่นพล่านขึ้นตามลำคอ แปรสภาพเป็นอัคคีแท้สมาธิพ่นพรวดออกมา

ตูม!

เพลิงแท้แห่งเต๋าตกลงบนซากศพของม่อหลัว ส่งเสียงฉ่าคละเคล้าเสียงเปรี๊ยะประ เพียงชั่วครู่ก็แผดเผาซากศพที่เละเป็นโคลนจนเหือดแห้ง มลายสิ้นสู่ความว่างเปล่า

มารราชาปัวสวินในอดีต ศัตรูคู่อาฆาตแห่งการตรัสรู้ของพระศากยมุนี ในที่สุดก็ตายไร้ที่กลบฝัง ร่างแหลกสลายกลายเป็นเถ้าธุลี

ในห้วงสำนึก 《คัมภีร์สวรรค์ปราบมาร》 สาดประกายแสงเจิดจรัส สว่างไสวยิ่งกว่าคราใด ๆ ดุจดั่งสุริยันดวงหนึ่งในห้วงทะเลสำนึก ถึงขนาดที่แม้แต่หลี่เต้าเสวียนก็ยังยากจะเพ่งมองเนื้อหาภายในได้ชัดเจน

นี่ก็หมายความว่า ม่อหลัวผู้เปี่ยมเล่ห์เหลี่ยมและมีแผนการล้ำลึกผู้นั้น ได้ตายตกไปแล้วจริง ๆ

หลี่เต้าเสวียนทอดสายตามองไปยังทะเลทุกข์ ชั่วขณะนั้นดั่งตาฝาด คล้ายมองเห็นเงาร่างราง ๆ สายหนึ่ง สวมจีวรสีเหลืองเรียบง่าย เผยแผงอกและพุงพลุ้ย สองมือประนม ยิ้มละไมอย่างเปี่ยมเมตตา