เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 510 กระจ่างดั่งจันทราส่องพงไพรหยก เจิดจรัสปานสายัณห์สะท้อนหาดมุก
“อย่าเอะอะไปเลย ข้านี่แหละหลี่เต้าเสวียน”
จ่างซุนอู๋ซีกับโจวฉางรีบค้อมกายคารวะ กล่าวว่า “ผู้น้อยขอคารวะท่านราชครู!”
หลี่เต้าเสวียนกล่าวเรียบ ๆ “ฝ่าบาททรงแต่งตั้งให้ข้าเป็นประมุขมังกรจำศีล ดูแลเรื่องภูตผีเทวดา ส่วนเรื่องราชการแผ่นดินนั้นข้าไม่เคยก้าวก่าย พวกเจ้าคนหนึ่งเป็นข้าหลวงลั่วหยาง อีกคนเป็นจ่างสื่อซ่างหยาง มาหาข้าด้วยเรื่องอันใด?”
จ่างซุนอู๋ซีรีบกล่าว “เรียนท่านราชครู ผู้น้อยได้ยินว่าท่านบุกเข้าไปในวัดไป๋หม่า เกรงว่าท่านจะได้รับอันตราย จึงนำไพร่พลมาช่วยขอรับ!”
หลี่เต้าเสวียนมองเขาเงียบ ๆ ในใจแค่นยิ้มเย็นชา
ไม่มาแต่หัววัน ไม่มาช่วงหน้าสิ่วหน้าขวาน ดันมาตอนที่เขากับฮุ่ยฉานรู้ผลแพ้ชนะแล้ว เจตนาของคนผู้นี้มีหรือที่เขาจะดูไม่ออก?
ก็แค่อ้ายพวกหญ้าลู่ลมเท่านั้น
“โจวฉาง”
“ผู้น้อยอยู่นี่ขอรับ!”