เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 501 ฉางเล่อใช้อุบายล้ำเลิศ จักษุปัญญาเพ่งทารกมาร
วันรุ่งขึ้น ยามเช้าตรู่
อาทิตย์สีชาดเริ่มโผล่พ้นขอบฟ้า เสียงระฆังของวัดไป๋หม่าก็ดังขึ้นตรงเวลา มันทั้งเก่าแก่หนักแน่น กังวานใสแผ่ไกล ชวนให้ความฟุ้งซ่านในใจมลายสิ้น ทั้งยังเป็นสัญลักษณ์บ่งบอกว่าวันใหม่ได้เริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการ
ยามเช้าเคาะระฆัง ยามพลบค่ำตีกลอง ไหว้พระสวดพระสูตร
ผู้คนใต้เขาต่างมารออยู่ด้านนอกวัดตั้งแต่เช้าตรู่ รอคอยที่จะได้จุดธูปดอกแรก เพราะเล่าลือกันว่าจะศักดิ์สิทธิ์ที่สุด
ในบรรดาผู้คนเหล่านั้น มีสามคนที่ทำให้ราษฎรรอบข้างต้องเหลียวมองครั้งแล้วครั้งเล่า คนหนึ่งสวมกวานหยกขาว แต่งกายอย่างคุณชายชุดแพร ในมือถือพัดจีบ ท่วงท่าสง่างามผึ่งผาย รูปร่างหน้าตาหล่อเหลาจนหญิงสาวที่มาจุดธูปต่างพากันตาวาวระยับ
อีกคนเป็นเด็กหนุ่มริมฝีปากแดงฟันขาว ทว่าในวันที่อากาศร้อนอบอ้าวเช่นนี้กลับสวมหมวกคลุมศีรษะ กลิ่นอายสงบเยือกเย็นเปี่ยมเมตตา แววตาสดใสกระจ่างแจ้ง
คนสุดท้ายเป็นเด็กน้อยวัยราวแปดเก้าขวบ ผิวพรรณขาวผ่อง สายตาแจ่มใส เครื่องหน้าหมดจดน่าเอ็นดูราวกับสลักเสลาจากหยก ไม่ว่าผู้ใดพบเห็นก็ต้องเหลียวมองไม่วางตา
ทั้งสามยืนอยู่ท่ามกลางฝูงชน ช่างโดดเด่นเหนือธรรมดายิ่งนัก ผู้คนจำนวนมากต่างกระซิบกระซาบวิพากษ์วิจารณ์ถึงฐานะของพวกเขา ไม่รู้ว่าเป็นคุณชายสูงศักดิ์จากตระกูลใดในลั่วหยาง
ฉางเล่อที่ปลอมตัวเป็นชายจูงมืออาจารย์พลางยิ้มกล่าวว่า "พี่ใหญ่ ที่นี่คึกคักจังเลยนะเจ้าคะ!"