เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 491 ประลองยุทธ์เซียน เทพบุปผาจุติ
ครืน!
ยามนี้ทั่วทั้งเขาจงหนานได้แปรสภาพกลายเป็นบึงอัสนีไปเสียแล้ว สายฟ้าสีคราม สีม่วง และสีทองผ่าลงมาไม่ขาดสาย ฟาดจนหินผาพังทลายกลิ้งหล่น พฤกษานานาพรรณหักโค่นราบเป็นหน้ากลอง
ทว่าท่ามกลางแสงสายฟ้าอันวิจิตรตระการตานั้น ยังคงมีร่างอันงดงามร่างหนึ่งยืนหยัดอยู่ อาภรณ์ขาวพิสุทธิ์ดั่งหิมะ วิชาอาคมหมื่นพันไม่อาจแปดเปื้อน
หลี่เต้าเสวียนหอบหายใจ ประกายอัสนีบนกายค่อย ๆ สลายไป ชายเสื้อกลับคืนสู่ความสงบนิ่ง เขาจ้องมองศิษย์พี่หญิงที่ดูแปลกหน้าไปในเวลานี้แล้วเอ่ยว่า "ตอบข้ามา เจ้าเป็นใครกันแน่?"
"ศิษย์พี่หญิงของข้าล่ะ?"
ไท่เจินยังคงมีสีหน้าเย็นชาและเปี่ยมด้วยบารมีดุจเดิม นางไม่ตอบคำถามของหลี่เต้าเสวียน มือข้างหนึ่งผนึกมุทราคล้ายจะร่ายอิทธิฤทธิ์อันใด ทว่าจู่ ๆ คิ้วของนางกลับขมวดมุ่น ร่างทั้งร่างซวนเซไปวูบหนึ่ง
ดวงตาคู่นั้นที่ไร้ซึ่งอารมณ์ความรู้สึกพลันเกิดระลอกคลื่นไหว
ทว่ากระบวนการนี้คงอยู่เพียงชั่วครู่ นางก็กลับคืนสู่สภาพเดิม
ตูม!