ตอนที่ 472 ตำนานหลิ่วเซิง ตอนเจ็ดนางฟ้าจุติแดนดิน

ตอนที่ 472 ตำนานหลิ่วเซิง ตอนเจ็ดนางฟ้าจุติแดนดิน

ณ เรือนน้อยเสวียนตู สมาชิกกลุ่มมังกรจำศีลคนสุดท้ายก้าวเข้ามาในห้อง

เขาสวมหน้ากากชิงตี้ นั่งรออย่างเงียบเชียบมาตลอดช่วงบ่าย ทว่ากลับไร้ซึ่งความหงุดหงิดรำคาญใจแม้แต่น้อย ในทางกลับกัน แววตาที่มองไปยังหลี่เต้าเสวียนนั้นเปี่ยมล้นไปด้วยความเคารพยำเกรงและความซาบซึ้งใจ

ในบรรดาทุกคน เขาเป็นผู้ที่พิเศษที่สุด เพราะมีเพียงเขาที่ไร้คู่หู และยิ่งไปกว่านั้น เขามิใช่มนุษย์

ชิงตี้เตรียมจะถอดหน้ากากออก ทว่าถูกหลี่เต้าเสวียนห้ามไว้เสียก่อน

“ไม่ต้องหรอก ระหว่างเจ้ากับข้า ต่างรู้กระจ่างแก่ใจก็พอแล้ว”

ชิงตี้ค้อมกายคารวะ พลางกล่าว “ขอรับ!”

ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็เอ่ยขึ้นอีกว่า “ท่านราชครู ข้าได้รับความไว้วางใจจากท่าน ให้ตัวตนต่ำต้อยไร้ความสำคัญเช่นข้าได้ก้าวเข้าสู่มังกรจำศีล แต่ตบะของข้ายังตื้นเขิน หากเรื่องนี้จะนำพาคำครหามาสู่ท่าน เกรงว่า...”

เขาอึกอักคล้ายจะพูดแต่ก็หยุดไป

ในบรรดาเจ็ดคน เขาเป็นผู้ที่มีระดับพลังฝึกตนอ่อนด้อยที่สุด ทั้งยังมิใช่มนุษย์ เขาย่อมรู้กระจ่างแจ้งแก่ใจดีว่า การที่ตนได้เข้าร่วมกลุ่มมังกรจำศีล ล้วนเป็นเพราะหลี่เต้าเสวียนแต่เพียงผู้เดียว