เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 457 ค่ายกลห้าอัคคีเสวียนหยาง น้ำแท้สำแดงฤทธานุภาพ
นับจากมหาอุทกภัยฉางอันล่วงพ้นไปได้เดือนเศษ ในช่วงเวลานี้ ภายใต้การบัญชาการและจัดสรรของหลี่ซื่อหมิน เมืองฉางอันฟื้นฟูกำลังวังชาขึ้นมาได้ส่วนหนึ่ง มีกลิ่นอายความรุ่งเรืองดังวันวานกลับมาบ้างแล้ว
ตามเหลาสุราและโรงน้ำชา นักเล่านิทานต่างนำมหันตภัยทางน้ำอันน่าสะพรึงกลัวนั้นมาแต่งเป็นเรื่องเล่า ที่นั่งเต็มทุกครั้ง ไม่เคยว่างเว้นแม้แต่รอบเดียว
พ่อค้าต่างถิ่นและนักท่องเที่ยวแรกเริ่มยังไม่ยอมเชื่อ แต่เมื่อมีราษฎรทั่วทั้งฉางอันเป็นพยาน จึงจำต้องเชื่อโดยดุษณี ชั่วพริบตานั้นศาลพระแม่ชิงอีและอารามเสวียนตูก็กลายเป็นสถานที่ยอดนิยมอย่างยิ่ง ผู้คนต่อแถวยาวเหยียดเพียงเพื่อจะได้จุดธูปสักดอกเดียว
เรื่องมหาอุทกภัยฉางอันไม่เพียงมิได้จางหายไปตามกาลเวลา ตรงกันข้ามกลับยิ่งทวีความร้อนแรง กลายเป็นหัวข้อสนทนาหลังมื้อชาของชาวบ้านร้านตลาด
ได้ยินว่ายังมีคนออกตระเวนรวบรวมวีรกรรมของหลี่เต้าเสวียน หมายจะเขียนชีวประวัติยกย่อง และประพันธ์เป็นนิยายเล่มอีกด้วย
หากเป็นเพียงเท่านี้ก็แล้วไปเถิด ทว่าคำคนสามคนกลายเป็นเสือ เมื่อต่างคนต่างพูด ก็เริ่มแตกแขนงออกเป็นเรื่องราวเหลวไหลพิสดารสารพัด ทั้งยังเพาะเชื้อทฤษฎีสมคบคิดขึ้นมามากมาย
จนกระทั่งราชสำนักมีพระบรมราชโองการ ห้ามมิให้ชุมนุมวิพากษ์วิจารณ์เรื่องมหาอุทกภัยฉางอัน ความร้อนแรงของเรื่องนี้จึงค่อย ๆ ซาลง ทว่าชาวบ้านก็ยังคงแอบกระซิบกระซาบกันเรื่องหนึ่ง นั่นคือท่านราชครูหายไปที่ใดแล้ว