เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 455 กลืนอสนีหลอมกาย วารีเทพเสวียนหมิง
อู๋จือฉีตายแล้ว
วานรเทพก่อคลื่นลมผู้เคยก่อคลื่นซัดสาดมาแต่ยุคต้าอวี่ ถูกสะกดนับพันปีโดยไม่ตายตนนี้ กลับต้องมาจบชีวิตลงใต้คมกระบี่ของหลี่เต้าเสวียน ฟังดูชวนให้เหลือเชื่อยิ่งนัก
ทว่าแท้จริงแล้วหลี่เต้าเสวียนรู้ดีว่าเรื่องทั้งหมดมิใช่เรื่องบังเอิญ
เพราะฟ้าดินผืนนี้หาใช่ยุคบรรพกาลอีกต่อไป เทียนซืออาวุโสเคยกล่าวไว้ว่า ไอวิเศษแห่งฟ้าดินกำลังค่อย ๆ เสื่อมถอย ยิ่งหลังผ่านพ้นเหตุการณ์ราตรีอนันตกาล พลันลดฮวบลงอย่างรวดเร็ว มิอาจเทียบเคียงอดีตได้เลย
นี่จึงเป็นเหตุผลว่าเหตุใดเคล็ดวิชาบำเพ็ญยังคงมีสืบทอด แต่ผู้บรรลุขอบเขตจิตหยางกลับยิ่งมายิ่งน้อยลง
ตามบันทึกในคัมภีร์โบราณของเขาหลงหู่ ก่อนยุคเว่ยจิ้น ผู้บรรลุจิตหยางในใต้หล้ามีอยู่ไม่น้อย กระทั่งยังมีเซียนปฐพีปรากฏกายอยู่บ่อยครั้ง เสพโอสถฝึกปราณ ท่องเที่ยวไปตามขุนเขาและธารใหญ่
ทว่าบัดนี้ จิตหยางก็นับเป็นยอดฝีมือชั้นสูงสุดแล้ว
ส่วนอู๋จือฉีตลอดการถูกสะกดนับพันปี มักไร้สิ่งตกถึงท้อง ลมปราณเลือดเนื้อถดถอยอย่างรุนแรง กอปรกับการผันแปรของไอวิเศษฟ้าดิน ย่อมส่งผลกระทบมหาศาลต่อสิ่งมีชีวิตที่ถือกำเนิดแต่กำเนิดฟ้าดินเช่นมัน ร่างกายาวัชระคงกระพันที่เคยแกร่งกล้าไร้สิ่งใดทำลายได้ จึงถูกจิตหยางหลายคนร่วมมือกันทำลายลงในที่สุด