กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 444 เนตรเทพหยั่งฟ้า ความตายของฮองเฮา
คำถามนี้ดูผิวเผินเหมือนไม่สลักสำคัญ เป็นเพียงเรื่องปลีกย่อย ทว่าหลี่เต้าเสวียนกลับรู้สึกว่า ภายในนั้นซ่อนเบาะแสสำคัญยิ่งยวดยวงหนึ่งเอาไว้ นั่นคือม่อหลัวหลบเลี่ยงปราณมังกรได้อย่างไร?
เรื่องพรรค์นี้มิใช่เพิ่งเกิดขึ้นเป็นครั้งแรก ตั้งแต่ภัยแล้งครั้งใหญ่ที่ฉางอันมาจนถึงพิธีบวงสรวงเฟิงฉาน หลี่เต้าเสวียนพบว่าม่อหลัวมักจะหลบพ้นการจู่โจมของปราณมังกรได้เสมอ
ก่อนหน้านี้หลี่หยวนจีลอบเข้าวังลึกได้โดยไม่ถูกจับสังเกต ก็เพราะเขาเคยเป็นฉีอ๋องแห่งมหาถัง แล้วม่อหลัวเล่า อาศัยสิ่งใดกัน?
สัญชาตญาณบอกหลี่เต้าเสวียนว่า ความลับในจุดนี้ก็คือจิ๊กซอว์ชิ้นสุดท้ายที่เขากำลังตามหา!
เพียงแต่เขาไม่อาจเอ่ยถามตรง ๆ ว่าม่อหลัวหลบเลี่ยงปราณมังกรได้อย่างไร มิฉะนั้นตู้ผีก็มีแนวโน้มสูงยิ่งที่จะคำนวณไม่ออก ด้วยนี่พัวพันไปถึงตัวม่อหลัวเอง หากตู้ผีบรรลุเป็นพญาผีขอบเขตจิตหยางได้ก็คงพอเสี่ยงคำนวณดูบ้าง แต่นี่ยังมิอาจทำได้
ด้วยเหตุนี้ หลังตรึกตรองถี่ถ้วนแล้ว หลี่เต้าเสวียนจึงเลือกคำถามนี้
“ในวังหลวง เหตุใดปราณมังกรจึงไม่โจมตีเยียนเอ๋อร์?”
แม้เยียนเอ๋อร์จะเอาแต่หลบซ่อนตัวอยู่ในตำหนักเย็น และตำหนักเย็นก็เป็นสถานที่ที่มีไอหยินเข้มข้นที่สุดในวังหลวงมาแต่ไหนแต่ไร ทว่านับแต่หลี่ซื่อหมินขึ้นครองราชย์เป็นต้นมา พระองค์ก็ทุ่มเทบริหารบ้านเมืองอย่างมุ่งมั่น บันดาลให้มหาถังมีบรรยากาศประหนึ่งดวงตะวันเพิ่งโผล่พ้นขอบฟ้า ปราณมังกรจึงหนาแน่นกว่ารัชศกอู่เต๋อมากนัก มิถึงขั้นแผ่ไปไม่ถึงตำหนักเย็น