กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 437 กระบี่สามเชียะในฝักสะพายหลัง จักสำแดงแก่ผู้พบความอยุติธรรมแทนฟ้า!
เหนือเวหาอันเวิ้งว้าง พระพุทธองค์ประทับขัดสมาธิบนฐานบัว ร่างทองคำเปล่งประกายเจิดจ้า แผ่รัศมีนับหมื่นสาย ทรงไว้ด้วยไอพลังอันเกรียงไกร เคร่งขรึม ศักดิ์สิทธิ์ และสง่างาม ปุถุชนเบื้องหน้าพระองค์แลดูราวกับมดปลวก ต่ำต้อยถึงขีดสุด
ยามนี้ ทั่วทั้งฉางอันก้องกังวานด้วยถ้อยคำประโยคหนึ่ง
“เมื่อได้พบพระศากยมุนี ไฉนจึงไม่กราบไหว้?”
“เมื่อได้พบพระศากยมุนี ไฉนจึงไม่กราบไหว้?”
“เมื่อได้พบพระศากยมุนี ไฉนจึงไม่กราบไหว้?”
……
สุรเสียงแห่งพุทธะสะเทือนเลื่อนลั่นถึงก้นบึ้งหัวใจ ชาวบ้านจำนวนมากต่างทรุดตัวลงโขกศีรษะด้วยความหวาดผวาสั่นสะท้าน ขุนนางที่ศรัทธาในพุทธศาสนาบางคนถึงกับคุกเข่าลงด้วยซ้ำ