เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 424 เทพธิดาวิหคเยือนนครฉางอัน จอมอสูรลอบขโมยบัวแดนชิงหมิง
นครฉางอัน นอกชานเมือง
หลี่เต้าเสวียนกุมมือของพระแม่ชิงอีไว้ สัมผัสนุ่มละมุนดุจหยกเนื้อดีชั้นเลิศ นิ้วมือเรียวยาวขาวผ่องราวกับงานศิลปะอันวิจิตรตระการตา ชวนให้ไม่อาจตัดใจปล่อยมือ
ทั้งสองคนออกจากนครฉางอันมาแล้ว ที่นี่ขุนเขางามสายน้ำใส ไร้ผู้คนสัญจร จึงเงียบสงบยิ่งนัก
พระแม่ชิงอีทอดถอนใจแผ่วเบาแล้วเอ่ยว่า "อาการบาดเจ็บของเจ้า คงฟื้นตัวหมดแล้วกระมัง"
หลี่เต้าเสวียนหัวเราะเก้อเขิน ตั้งแต่เมื่อครู่จนถึงบัดนี้ พระแม่คอยถ่ายทอดพลังเซียนให้เขาไม่ขาดสาย ชโลมกายที่แห้งผากของเขาให้ชุ่มชื้น คอยรักษาอาการบาดเจ็บซ่อนเร้นที่เกิดจากการใช้อิทธิฤทธิ์เกินกำลัง
ยามนี้ พลังเวทในร่างของเขาเปี่ยมล้น ลมปราณและจิตวิญญาณสมบูรณ์ สง่างามมีชีวิตชีวา อย่าว่าแต่อาการบาดเจ็บเลย กระทั่งตบะยังส่อเค้าว่าจะก้าวหน้าขึ้นด้วยซ้ำ