กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 423 ผังค่ายกลสี่อสูรศักดิ์สิทธิ์ ข้าพาพระแม่ท่องฉางอัน
นครฉางอัน ถนนใหญ่จูเชวี่ย
ที่นี่ส่วนใหญ่เป็นบ้านเรือนพักอาศัย เพลานี้เป็นยามบ่าย คนเดินถนนจึงไม่นับว่ามากนัก ถนนจูเชวี่ยอันกว้างขวางแลดูค่อนข้างเงียบเหงา
เงาร่างสองสายก้าวเดินเคียงข้างกันมาอย่างช้า ๆ บนถนนทอดยาว ชายหนึ่ง หญิงหนึ่ง ยืนเคียงบ่าเคียงไหล่
บุรุษสวมชุดนักพรตสีขาวราวดั่งหิมะ คล้ายถักทอขึ้นจากเมฆาผืนงาม ไร้ซึ่งฝุ่นละอองแปดเปื้อน พลิ้วไหวราวกับเซียน เครื่องหน้าหล่อเหลาหมดจดเหนือโลกีย์ สง่างามดั่งหยก ทำให้แม่นางบนหอเรือนข้างทางอดไม่ได้ที่จะเหลียวมอง
สตรีผู้นั้นท่วงท่างดงามอรชร เรือนร่างสูงโปร่งเพรียวระหง กลิ่นอายเย็นชาบริสุทธิ์สูงส่ง มีเพียงใบหน้าที่ดูธรรมดาสามัญจนทำลายความงามโดยรวมไปสิ้น
ผู้คนบางส่วนจ้องมองนักพรตหนุ่มรูปงามผู้นั้น ยิ่งมองก็ยิ่งรู้สึกคุ้นตา
"นักพรตรูปงามยิ่งนัก เหตุใดจึงรู้สึกเหมือนเคยเห็นที่ไหนมาก่อน?"