เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 265 จิตหยินขั้นกลาง บารมีปรมาจารย์
เมื่อได้ยินวาจานี้ของพระแม่ สีหน้าของทุกคนต่างแปรเปลี่ยนไปคนละแบบ
อู๋ต้าเป่าทั้งตื่นเต้นทั้งอัดอั้น มาแล้ว มาแล้วจริง ๆ พระแม่ทรงเอียงเอียงเข้าข้างอย่างเปิดเผยโจ่งแจ้งเสียเหลือเกิน เสียดายก็แต่นักพรตอย่างข้าแม้จะมองออก ทะลุปรุโปร่งเพียงใด ก็ไม่อาจเอ่ยปากบอกออกไปได้...
หลิ่วหนิงเยียนมองสีหน้าตื่นเต้นระคนยินดีของอู๋ต้าเป่า แล้วหันไปมองลูกศิษย์ของตนที่ยังคงขบคิดวิชากระบี่อยู่ตรงนั้น จึงได้แต่ทอดถอนหายใจออกมาเบา ๆ
ในฐานะสตรีคนหนึ่ง นางจำต้องยอมรับว่า ช่องว่างระหว่างลูกศิษย์ของตนกับพระแม่ชิงอีนั้นห่างชั้นกันเกินไปจริง ๆ จะเอาอะไรไปเทียบได้เล่า?
หากนางเป็นบุรุษ ก็คงเลือกพระแม่ชิงอีอย่างแน่นอน
นักพรตเสวียนเฉิงมีสีหน้าครุ่นคิด นับตั้งแต่เห็นร่างจริงของพระแม่ชิงอียอมก้าวล่วงเข้าสู่แดนหวงเฉวียน เขาก็รู้แล้วว่าพระแม่ทรงเห็นความสำคัญของสหายแซ่หลี่ผู้นี้อย่างยิ่ง ทว่าเมื่อดูในยามนี้ ความสัมพันธ์ของคนทั้งสองกลับลึกซึ้งยิ่งกว่าที่เขาคาดคิดไว้เสียอีก
การกระทำของพระแม่ชิงอีในครานี้ มิใช่เพียงแค่การมอบโอสถอย่างง่ายดายเท่านั้น หากแต่เทียบเท่ากับการประกาศต่อหน้าทุกคนว่า หลี่เต้าเสวียนเป็นคนของข้า