กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 264 อาจารย์จิตหยางของข้า
บนยอดเขาตู้ซั่ว
หลี่เต้าเสวียนใช้เนตรสวรรค์เฝ้ามองการต่อสู้อันห่างไกลมาตลอด เมื่อเห็นว่าทุกสิ่งฝุ่นคลายหมอกสลาย ซวีตู้ถูกกักเข้าไปในกระถางปรุงยาของพระแม่แล้ว เขาจึงได้โล่งอกอย่างแท้จริง
การเดินทางสู่แดนหวงเฉวียนครานี้ ช่างขรุขระคดเคี้ยว เต็มไปด้วยคลื่นลมไม่ขาดสาย
ทว่าในท้ายที่สุด ผู้ชนะก็ยังเป็นเขาอยู่ดี…
ในเวลาเดียวกัน หลี่เต้าเสวียนก็ยิ่งนึกฉงนใจในตัวหลี่ฉุนเฟิงขึ้นไปอีก เซียนเดินดินผู้ลือนามสะท้านหล้าในชั้นหลัง หนึ่งในผู้สรรค์สร้าง 'ภาพพยากรณ์ทุยเป้ย' สมคำร่ำลืออย่างแท้จริง
หากมิใช่เพราะคำพยากรณ์ประโยคนั้นของอีกฝ่าย ครานี้หลี่เต้าเสวียนเองก็คงมิอาจนึกเฉลียวใจถึงของเหลวสีดำที่ถูกมองข้ามไปได้
รอให้ภายหน้าได้เข้าสู่เมืองหลวงเมื่อใด จะต้องแวะไปเยี่ยมคารวะสักคราให้ได้
ขณะที่ห้วงคำนึงกำลังล่องลอยอยู่นั้น เสียงฝีเท้าดังกึกก้องประดุจฟ้าร้องพลันแว่วขึ้นมาอีกคำรบ
เขาเพ่งสายตามองไป ก็ต้องชะงักงันเล็กน้อย