เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 256 ข้อสันนิษฐานอันน่าตกตะลึง
เมื่อเห็นท่าทีตื่นเต้นของหลี่เต้าเสวียน ทุกคนต่างก็รู้สึกสงสัย
จางกานหยางเอ่ยถาม "ศิษย์เอ๋ย เจ้าคิดอะไรออกกันแน่"
หลี่เต้าเสวียนสะกดความตื่นเต้นในใจไว้แล้วอธิบายว่า "ท่านอาจารย์ บางทีข้าอาจรู้แล้วว่าเหตุใดการปรุงสุวรรณสารไท่ซ่างจึงล้มเหลว พวกเรายังมีหวังอยู่ขอรับ!"
เขาหันไปมองพระแม่ชิงอีแล้วเอ่ยถาม "พระแม่ ก่อนหน้านี้ท่านเคยบอกใช่หรือไม่ว่า ซวีตู้บั่นทอนตบะของตนเอง จึงไม่ได้แข็งแกร่งอย่างที่คาดไว้"
พระแม่ชิงอีพยักหน้าพลางเอ่ย "ถูกต้อง กลิ่นอายของซวีตู้อ่อนโทรมลงจริง ทว่าข้าสังเกตอย่างละเอียดแล้ว เขาไม่เหมือนร่างแยกเลยแม้แต่น้อย"
หลี่เต้าเสวียนรีบเอ่ยทันที "เรื่องนี้แหละขอรับ! ความจริงข้ารู้สึกมาตลอดว่ามีบางอย่างแปลกพิกล เพียงแต่บอกไม่ถูก กระทั่งท่านอาจารย์เอ่ยเตือนสติโดยไม่ตั้งใจ!"
หลี่เต้าเสวียนหยุดชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะสรุปว่า "การมาเยือนแดนหวงเฉวียนครั้งนี้ ดูเผิน ๆ เหมือนราบรื่นทุกประการ แต่แท้จริงแล้วมีข้อกังขาใหญ่หลวงอยู่สองประการ"
"ประการแรก คือเรื่องที่ซวีตู้บั่นทอนตบะตนเอง ตามคำบอกเล่าของนักพรตเฒ่าโจว ซวีตู้ตกอยู่ในสภาพอ่อนแรงมาตั้งแต่หลายปีก่อนแล้ว ในเมื่อเป็นเช่นนี้ เหตุใดเวลาล่วงเลยมานานปานนี้ เขาจึงยังไม่ฟื้นฟูกลับมาอีก"