ตอนที่ 255 ชายชราหาญกล้าดั่งวัยเยาว์

ตอนที่ 255 ชายชราหาญกล้าดั่งวัยเยาว์

ทันใดนั้น พลันปรากฏรอยแดงระเรื่อบนดวงหน้าของหลิ่วปี้เหิน นางเพิ่งได้สติว่าตนเองกับศิษย์พี่ดูจะแนบชิดกันเกินไปแล้ว

ยามนี้นางสวมเสื้อผ้าขาดวิ่น เผยให้เห็นผิวพรรณผุดผ่อง ซ้ำยังถูกศิษย์พี่โอบไว้ในอ้อมอก ความกระอักกระอ่วนใจอย่างที่ไม่เคยพานพบมาก่อนทำให้นางตระหนกอยู่บ้าง แววตาจึงหลุบต่ำลงเล็กน้อย

หลี่เต้าเสวียนเห็นพวงแก้มของนางแดงระเรื่อก็ชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพลันเข้าใจสถานการณ์ เขารีบคลายมือออกอย่างรู้มารยาท แล้วปลดเสื้อคลุมของตนคลุมให้ศิษย์น้องเพื่อปิดบังเรือนร่าง

"ศิษย์น้อง เมื่อครู่สถานการณ์คับขันจำต้องผ่อนปรน หวังว่าเจ้าจะไม่ถือสา"

อย่างไรเสียหลิ่วปี้เหินก็เป็นผู้มีพรสวรรค์ยอดเยี่ยมที่มีจิตกระบี่กระจ่างแจ้ง เพียงชั่วครู่ก็ตั้งสติได้ นางกระชับเสื้อคลุมแน่นขึ้นแล้วยิ้มกล่าว "ศิษย์พี่ พวกเราเป็นชาวยุทธ ไม่จำเป็นต้องยึดติดธรรมเนียมเพียงนั้นหรอก"

หลี่เต้าเสวียนพยักหน้า หันกลับไปมองปีศาจต้นไหวเฒ่าตนนั้น ทว่ากลับต้องประหลาดใจเมื่อพบว่าอีกฝ่ายหนีไปเสียแล้ว

ป่าต้นไหวกลายเป็นเถ้าถ่าน ส่วนต้นไม้ใหญ่เสียดฟ้าต้นนั้นก็อันตรธานหายไปอย่างไร้ร่องรอย ทิ้งไว้เพียงหลุมลึกสุดหยั่ง ณ ที่เดิม