ตอนที่ 253 อิทธิฤทธิ์ยืมวายุ

ตอนที่ 253 อิทธิฤทธิ์ยืมวายุ

ศาลเทพเฉินอ๋อง

นักพรตเสวียนเฉิงเริ่มเป็นฝ่ายได้เปรียบทีละน้อย เหล่าทหารผ้าเหลืองใช้ร่างที่ฟันแทงไม่เข้าต้านทานลมร้ายที่เปี่ยมด้วยไอสังหาร เปิดโอกาสให้นักพรตเสวียนเฉิงมีเวลาทำพิธีอย่างเต็มที่

ครั้นเขาย่ำดาวเหยียบกัง ปล่อยผมท่องมนตร์ ลมร้ายก็ค่อย ๆ อ่อนกำลังลงจนสงบระงับไปในที่สุด

เทพเฉินอ๋องตกตะลึงเมื่อพบว่า ไม่ว่าตนจะเร่งเร้าอิทธิฤทธิ์อย่างไร ก็ไม่อาจก่อลมร้ายได้อีก ราวกับมีพลังไร้สภาพขุมหนึ่งสั่งห้ามสายลมระหว่างฟ้าดินไว้เสียแล้ว

นี่คือวิชาห้ามวายุของฝ่ายเต๋า เมื่อร่ายออกไป ต่อให้เป็นลมยาวเก้าหมื่นลี้ ก็ต้องสลายหายไปในพริบตา กลายเป็นความว่างเปล่า

เว้นแต่ขอบเขตตบะของเทพเฉินอ๋องจะเหนือกว่านักพรตเสวียนเฉิงมาก จึงจะใช้กำลังหักล้างได้ ทว่าแท้จริงแล้วตบะของเขากับนักพรตเสวียนเฉิงคู่คี่ก้ำกึ่งกัน มิได้ต่างกันมากนัก

"นักพรตเหม็น นับว่าเจ้าพอมีฝีมืออยู่บ้าง!"

แววตาของเทพเฉินอ๋องฉายแววเตือนพลางเอ่ย "แต่อย่าได้คิดว่าเทพอย่างข้าจะมีฝีมือเพียงแค่นี้!"

"หากเจ้าถอยไปตอนนี้ เทพอย่างข้ายังพอไว้ชีวิตเจ้าได้!"