เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 252 อิทธิฤทธิ์อมตะ กำเนิดใหม่จากหยดโลหิต
อย่างไรเสียชื่อหู่ก็เคยเป็นถึงจักรพรรดิบนโลกมนุษย์ ครั้นตายไปแล้วก็ยังเป็นขุนพลผีขั้นจิตหยาง ฐานะสูงส่งยิ่ง ไหนเลยจะเคยถูกหยามเหยียดถึงเพียงนี้?
ม่านตาของมันแดงฉานดั่งโลหิต แผดเสียงคำรามราวกับปีศาจบ้าคลั่ง สะกดกลั้นความเจ็บปวดแสนสาหัสและความอัปยศ คลานขึ้นมาจากปลักโคลน ในดวงตาเปี่ยมล้นไปด้วยไอสังหาร
เพียงชั่วเวลาไม่กี่อึดใจ แขนขาของมันกลับงอกเงยขึ้นมาใหม่อีกครา ร่างอมตะอันน่าสะพรึงกลัวนี้ทำให้แม้แต่สวี่ชิงเสวียนยังต้องขมวดคิ้วเล็กน้อย
ชื่อหู่มิได้นับว่าแข็งแกร่งอันใด หากเทียบพลังรบในบรรดาผู้บรรลุขอบเขตจิตหยางแล้วย่อมรั้งท้าย ทว่าเพราะการมีอยู่ของร่างอมตะ คิดจะสังหารมันจึงกลายเป็นเรื่องยุ่งยากยิ่ง อย่างมากก็ทำได้เพียงสะกดข่มไว้เท่านั้น
เมื่อเห็นชื่อหู่คลานออกจากปลักโคลน พุ่งทะยานตรงเข้ามาหาตนเองอย่างไม่คิดชีวิต อู๋เหว่ยก็ตัวสั่นสะท้าน ในแววตาเผยความลนลานออกมาวูบหนึ่ง
เจ้าจะมาฆ่าข้าทำไมเล่า? เซียนกระบี่สวี่ต่างหากที่สร้างความเสียหายให้เจ้ามากที่สุดน่ะ!
เขากำลังเตรียมจะเผ่นหนี ทว่าพลันเหลือบไปเห็นเงาร่างสายหนึ่ง จึงหายหวาดกลัวเป็นปลิดทิ้ง ซ้ำยังผุดรอยยิ้มขึ้นมาแทน
พลองพลิกสมุทร หมุนต่อไปให้ข้า!
พลังสายฟ้า เปิดใช้งานเต็มกำลัง!