กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 234 ความลับของตุ๊กตาผ้า บำเพ็ญวิชาห้าอสนีเที่ยงธรรม!
“ศิษย์พี่ ขอบเขตยันต์ห้าอสนีของข้าแย่เกินไป ยืมยันต์ห้าอสนีของท่านสักหน่อยได้หรือไม่ ข้าจะเอาไปค้นคว้าดูว่าพอจะทำให้ความคิดของข้าสำเร็จได้หรือไม่”
อู๋เหว่ยรู้สึกกระดากอายอยู่บ้าง พรสวรรค์ด้านวิชาสายฟ้าของเขาธรรมดามาก ฝึกฝนมาหลายปีปานนี้ ยันต์ห้าอสนีเพิ่งจะอยู่แค่ขั้นสอง อานุภาพมีจำกัด
ท่านอาจารย์เอ่ยชมต่อหน้าเขาอยู่หลายครา ว่าพรสวรรค์ด้านวิชาสายฟ้าของศิษย์พี่นั้นสูงส่งยิ่งนัก อายุยังน้อยก็หยั่งรู้จนถึงขั้นห้าแล้ว สามารถวาดฟ้าร่างยันต์กลางความว่างเปล่าได้ ก้าวหน้าอีกเพียงก้าวเดียว ก็จะฝึกสำเร็จ《วิชาห้าอสนีเที่ยงธรรมเสินเซียว》
ดังนั้นเขาจึงคิดจะมาขอความช่วยเหลือจากศิษย์พี่
หลี่เต้าเสวียนย่อมไม่ตระหนี่ถี่เหนียวอยู่แล้ว เขาล้วงเอายันต์ห้าอสนีออกมาปึกหนึ่ง มีมากถึงหลายสิบแผ่น ล้วนเป็นสิ่งที่เขาให้ร่างแยกวาดขึ้นมาในยามว่าง
“เอาไปใช้เถิด หากไม่พอ ก็ค่อยมาขอจากศิษย์พี่ได้ตลอด”
อู๋เหว่ยดีใจเป็นล้นพ้น “ขอบคุณศิษย์พี่มาก!”
เขารับเอายันต์ห้าอสนีปึกนั้นมาด้วยความยินดีปรีดา ครั้นแล้วก็พลันสังเกตเห็นตุ๊กตาผ้าในมือของหลี่เต้าเสวียน จึงอดถามด้วยความอยากรู้อยากเห็นไม่ได้ “ศิษย์พี่ นี่คือตุ๊กตาผ้าที่แม่หนูน้อยชื่อโม่โม่มอบให้ท่านหรือ”