ตอนที่ 233 วัดพุทธซ่อนปลาหลี่ เพลงเด็กสามร้อยบท

ตอนที่ 233 วัดพุทธซ่อนปลาหลี่ เพลงเด็กสามร้อยบท

เมืองอวี้จาง วัดต้าเฉิง

หลี่เต้าเสวียนเคาะบานประตูเบา ๆ ทว่ากลับพบว่าไม่มีผู้ใดมาเปิด

เขาโคจรวิชาธาตุทอง ยื่นนิ้วชี้ไปที่แม่กุญแจประตูเบา ๆ ชั่วพริบตาถัดมา แม่กุญแจเหล็กที่คล้องอยู่ก็เปิดออกเอง เผยให้เห็นทัศนียภาพอันเรียบง่ายเงียบสงบด้านใน

หลี่เต้าเสวียนก้าวเท้าเข้าไปในวัด พบว่าที่นี่ไร้ร่องรอยการอยู่อาศัยของผู้คนแล้ว วัชพืชขึ้นรกชัฏในลานเรือน บนฟืนในลานมีใยแมงมุมเกาะหนาทึบ

พระพุทธรูปสามภพในวิหารดูทรุดโทรมและอ้างว้างยิ่งขึ้น แม้กระทั่งทองคำเปลวแผ่นสุดท้ายบนองค์พระก็ถูกแกะลอกออกไปจนหมด

เห็นได้ชัดว่าเสวียนจั้งและไต้ซือซานเล่อจากที่นี่ไปแล้ว อีกทั้งยังไม่ได้กลับมาเป็นเวลานานทีเดียว

หลี่เต้าเสวียนหยุดฝีเท้าลงเบื้องหน้าพระพุทธรูปพระศากยมุนี มีจดหมายฉบับหนึ่งหนีบอยู่ระหว่างพระหัตถ์ ราวกับกำลังจีบจับดอกไม้ดอกหนึ่ง

หลี่เต้าเสวียนหยิบจดหมายออกมา เปิดออกอ่าน

นี่เป็นลายมือของเสวียนจั้ง ตัวอักษรของเขาคมคายประณีต เส้นสายเรียบร้อยเปี่ยมกลิ่นอายแห่งเซน ไม่เกลือกกลั้วความโลกีย์