เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 231 พระแม่ แบบนี้ถือว่ารุกพอหรือยัง?
หลี่เต้าเสวียนนั่งอยู่ริมสระวิญญาณเพียงลำพัง ทอดสายตามองดอกบัวเก้ากลีบดอกนั้นในสระ
ในใจเขาพลันบังเกิดความรู้สึกผิดขึ้นมาอย่างกะทันหัน นี่ตนเองนับว่าแอบบริหารเสน่ห์กับพระแม่ต่อหน้าต่อตาพี่อวี้หรือไม่?
เขาโคจรวิชาดำน้ำ ก้าวเดินบนผิวน้ำจนมาถึงเบื้องหน้าดอกบัวเก้ากลีบนั้น
หลี่เต้าเสวียนสัมผัสได้ว่า ภายในนั้นกำลังฟูมฟักชีวิตอันบริสุทธิ์ผุดผ่องไร้ราคีอยู่ตนหนึ่ง ยามที่นางหายใจเข้าออก ปราณวิญญาณทั่วทั้งแดนชิงหมิงล้วนหลั่งไหลมารวมกัน ณ ที่แห่งนี้ พวยพุ่งเข้าไปประดุจลมพัดกวาดเมฆา แปรเปลี่ยนเป็นศักยภาพแห่งชีวิตอันไพศาลของนาง
เรื่องนี้ทำให้เขานึกถึงพี่วานรขึ้นมา
พี่วานรก็ถือกำเนิดจากศิลาอุดฟ้าก้อนหนึ่งของพระแม่หนี่ว์วา ดูดซับแก่นสุริยันจันทราเนิ่นนานนับปีไร้คณานับกว่าจะฟูมฟักออกมาได้ ด้วยเหตุนี้พอลืมตาดูโลก จึงยิงแสงทองสะท้านฟ้าสะเทือนสามสิบสามชั้นสวรรค์ กระทั่งเง็กเซียนฮ่องเต้ยังต้องทอดพระเนตรลงมามอง
ไม่รู้ว่าเมื่อยามดอกบัวบานสะพรั่ง ทั่วฟ้าดินจะบังเกิดนิมิตประหลาดอันใดขึ้น?