ตอนที่ 230 ความคลุมเครือกับ "พระแม่"

ตอนที่ 230 ความคลุมเครือกับ "พระแม่"

เมื่อเห็นพระแม่ชิงอีทรงนิ่งเงียบ แววตาของไท่เจินก็ทอประกายประหลาด

"พี่สาว หากท่านชอบจริง ๆ มิสู้ลองเปิดใจยอมรับดูเล่า บำเพ็ญเซียนบำเพ็ญเซียน หากไม่อาจใช้ชีวิตตามใจปรารถนาได้ จะนับเป็นเทพเซียนอันใดกัน?"

ไท่เจินเอ่ยเกลี้ยกล่อม

ขณะเดียวกันในใจนางก็อดนึกสงสัยไม่ได้ พี่สาวผู้บริสุทธิ์ผุดผ่องดั่งดวงจันทร์เพ็ญ หากตกอยู่ในห้วงรักขึ้นมา จะมีท่าทีเช่นไรกันนะ?

ช่างน่าเฝ้ารอคอยเสียจริง...

พระแม่ชิงอีปรายตามองนางแวบหนึ่ง ก่อนเอ่ยเรียบ ๆ ว่า "ความรักฉันชายหญิงเป็นเพียงรักเล็ก ๆ พวกเราบำเพ็ญเพียรมาถึงขั้นนี้ ย่อมมีมรรคาเป็นของตนเอง ไฉนเลยจะลุ่มหลงมัวเมาในรักใคร่เพียงน้อยนิด?"

ไท่เจินพยักหน้าแสดงความเห็นพ้อง

ผู้ที่บำเพ็ญจนถึงระดับพวกนาง ย่อมวางมรรคาของตนไว้เป็นอันดับแรกเสมอ

ไท่เจินยึดถือการหลุดพ้น เป็นไปตามใจปรารถนา ท่องเที่ยวอย่างเสรีในใต้หล้า หากนางหวั่นไหว ก็จะรักอย่างเปิดเผยผ่าเผย แต่หากเบื่อหน่ายแล้ว ก็จะตัดสายใยรักทิ้งโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย