เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 114 วิชาบำเพ็ญผี
ผ่านทางป้ายชิงหมิง หลี่เต้าเสวียนได้พบกับพระแม่ชิงอีอีกครั้ง
พระแม่ยังคงสวมกระโปรงสีเขียวครามตัวเดิมที่คุ้นตา บนศีรษะสวมมงกุฎล้ำค่า ผิวขาวผุดผ่องดุจหิมะมีแสงจันทร์ไหลเวียน ดวงตาทั้งคู่ไร้ธุลีแม้แต่น้อย มีความล้ำลึกที่มองทะลุจิตใจคน
ยามนี้ชายกระโปรงของนางพลิ้วไหวโดยไร้ลม สัญลักษณ์ดอกท้อค่ำตรงระหว่างคิ้วเปล่งประกายจาง ๆ มือประสานมุทราลึกลับ คล้ายหยกขาวไร้ตำหนิที่มาจากนอกนภากาศ
"พระแม่ นานทีปีหนท่านจะติดต่อหาข้าก่อน นึกว่าท่านจะรำคาญที่ข้าตื๊อจนไม่อยากสนใจข้าแล้วเสียอีก"
หลี่เต้าเสวียนเอ่ยถามด้วยรอยยิ้ม หลายวันมานี้เขาก็เคยติดต่อกับพระแม่ อยากจะได้วิชาบำเพ็ญผีมาให้พี่อวี้ฟรี ๆ สักวิชา แต่พระแม่มองเจตนาเขาออก จึงตระหนี่วาจา ได้แต่แย้มยิ้มโดยไม่กล่าวอะไร