ตอนที่ 113 ค่ายกลเจ็ดซาก

ตอนที่ 113 ค่ายกลเจ็ดซาก

“ท่านอาจารย์ ข้าเห็นหุ่นมนุษย์ตัวหนึ่งขอรับ!”

หลี่เต้าเสวียนหวนนึกถึงภาพเหตุการณ์ที่เพิ่งพบเจอมา ใจยังคงหวาดผวาอยู่บ้าง

“หุ่นมนุษย์ตัวนั้นมีใบหน้าแข็งทื่อ น่าจะแกะสลักขึ้นจากหิน แต่ลูกตากลับกลอกได้ แขนมือก็ขยับได้ ทั้งยังคิดจะฉุดดึงข้าลงไปใต้ดินด้วยขอรับ!”

ความจริงแล้วหลี่เต้าเสวียนมีอิทธิฤทธิ์ดำดินติดตัว ย่อมไม่เกรงกลัวที่จะสู้กับมันใต้ผืนปฐพี ทว่าเรื่องนี้มีพิรุธแปลกประหลาด เขาจึงไม่อยากผลีผลามบุ่มบ่าม หวังจะซักถามอาจารย์ให้กระจ่างแจ้งเสียก่อนค่อยตัดสินใจ

เมื่อได้ยินคำบอกเล่าของหลี่เต้าเสวียน ม่านตาของจางกานหยางก็หดเกร็ง เผยสีหน้าท่าทางคล้ายกับว่า 'เป็นเช่นนั้นจริงด้วย' ออกมา

“ฮึ่ม นั่นไม่ได้ทำจากหินหรอก แต่เป็นเถ้ากระดูกของมนุษย์ที่ถูกบดละเอียด แล้วนำไปคลุกเคล้ากับดินเหนียวก่อนเผาขึ้นมาต่างหาก!”

หลี่เต้าเสวียนประหลาดใจยิ่งนัก เอาเถ้ากระดูกมนุษย์มาบดเป็นผงงั้นหรือ?