กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 82 เงาผีใต้แสงเทียน
เมื่อเผชิญกับการเย้าแหย่ของพระแม่ชิงอี หลี่เต้าเสวียนก็หัวเราะเหะ ๆ พลางเอ่ยอย่างหน้าหนาไร้ยางอาย "ใครใช้ให้ข้าเป็นคนของพระแม่กันเล่า?"
"ไม่รู้เพราะเหตุใด พอมองดูพระแม่แล้ว ข้านักพรตก็รู้สึกสนิทใจยิ่งนัก หากข้ามีพี่สาว นางก็คงจะงดงามเหมือนพระแม่ และดีต่อข้าเช่นนี้เป็นแน่"
ร่มกระดาษน้ำมันตรงมุมห้องพลันขยับหนีออกไปให้ห่างจากเขาเงียบ ๆ ราวกับต้องการรักษาระยะห่างจากคนประจบสอพลอไร้ยางอายผู้นี้
พระแม่ชิงอีถึงกับพูดไม่ออกไปชั่วขณะ พี่สาวอย่างนั้นหรือ?
ด้วยอายุของนาง เป็นพี่สาวของบรรพบุรุษหลี่เต้าเสวียนก็ยังได้
เจ้าหมอนี่ช่างไร้ยางอายสิ้นดี...
ทว่าเอาเข้าจริง พอได้ยินหลี่เต้าเสวียนบอกว่านางเหมือนพี่สาว ต่อให้เป็นพระแม่ชิงอีก็ยังอดแย้มยิ้มออกมาบาง ๆ ไม่ได้