เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 67 พี่อวี้ตื่นจากนิทรา
เสวียนจั้งไปทำอาหารแล้ว ไต้ซือซานเล่อยิ้มตาหยีมองหลี่เต้าเสวียน ยกสองมือพนมขึ้นแล้วกล่าวว่า "อมิตาภพุทธ ขอบใจสหายตัวน้อยมากที่มอบกระบี่ให้เสวียนจั้ง"
เครื่องรางอาคมชั้นสูงชิ้นหนึ่งก็นับว่าล้ำค่าอยู่แล้ว ยิ่งมิต้องเอ่ยถึงว่ากระบี่เล่มนี้แม้เป็นมนุษย์สร้าง ทว่ากลับมีแววจะกลายเป็นของวิเศษได้ ยิ่งหาได้ยากยิ่งขึ้นไปอีก
หลี่เต้าเสวียนรีบกล่าว "ยังไม่ได้ขอบคุณที่เมื่อคืนไต้ซือช่วยชีวิตข้าไว้เลย หากมิใช่เพราะท่าน ข้าคงไม่มีชีวิตไปร่วมงานเลี้ยงของพระแม่แล้ว"
ไต้ซือซานเล่อกล่าวอย่างปล่อยวาง "เรื่องเล็กน้อยเพียงนี้ ไม่ต้อง—"
"ไต้ซือ ข้าน้อยได้หยอดเงินร้อยตำลึงลงในตู้บริจาคแล้ว ไม่มากเท่าใด แต่ก็เป็นน้ำใจเล็กน้อยของข้านักพรต ขอไต้ซือโปรดอย่าได้ปฏิเสธเลย!"
ไต้ซือซานเล่อกระแอมไอออกมาคำหนึ่ง แทบไม่เชื่อหูตนเอง
เท่าใดนะ
หนึ่งร้อยตำลึง!