กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 50 ดวงตาปัญญาแต่กำเนิด
หลี่เต้าเสวียนตัดสินใจเด็ดขาด เตรียมพร้อมจะสู้ตายถวายชีวิต ทว่าในจังหวะนั้นเอง เสียงโห่ร้องยินดีระลอกหนึ่งพลันดังขึ้น
ความรู้สึกราวกับถูกสัตว์ร้ายจับจ้องอยู่นั้นอันตรธานหายไปในพริบตา
หลี่เต้าเสวียนผ่อนลมหายใจโล่งอก เดินมุ่งหน้าไปยังทิศทางของเสียง เลี้ยวผ่านหัวมุมสองครา ก็พบชาวบ้านกลุ่มหนึ่งกำลังมุงล้อมอยู่ตรงนั้น ดูท่ากำลังชมการแสดง และส่งเสียงปรบมือชื่นชมอยู่เนือง ๆ
“ทุบเลย รีบทุบสิ!”
“ไต้ซือวิชาคงกระพันยอดเยี่ยมยิ่งนัก!”
“ออกแรงหน่อย ออกแรงอีกนิด!”
……
หลี่เต้าเสวียนเบียดตัวเข้าไปดู จึงพบว่าเป็นพระสงฆ์รูปใหญ่กับรูปเล็กกำลังเปิดการแสดงเปิดหมวกแลกเงิน
หลวงจีนรูปใหญ่รูปร่างกำยำล่ำสัน สวมจีวรเก่าขาดวิ่น คิ้วตาเปี่ยมเมตตา ใบหน้าแย้มยิ้ม ดูละม้ายคล้ายพระเมตไตรยที่ประดิษฐานอยู่ในวัดอย่างยิ่ง