ตอนที่ 49 สมบัติวังมังกร

ตอนที่ 49 สมบัติวังมังกร

หลี่เต้าเสวียนเบิกตากว้าง จ้องมองภาพตรงหน้านิ่งงัน

เขาเหลือบมองน้ำในชามที่ควันกรุ่นลอยฟุ้ง แล้วหันไปมองแม่น้ำที่กำลังเดือดพล่าน จึงพบด้วยความประหลาดใจว่า ขณะที่น้ำในชามระเหยไปอย่างต่อเนื่อง ระดับน้ำในแม่น้ำก็ค่อย ๆ ลดฮวบลงเช่นกัน

ม่านไอน้ำนับไม่ถ้วนพวยพุ่งทะยานสู่ชั้นเมฆ เพียงชั่วครู่ เมฆขาวก็แปรเปลี่ยนเป็นเมฆดำทะมึน ลมกรรโชกหวีดหวิวทั่วฟ้าดิน ดั่งพายุฝนกำลังจะถาโถม

หลี่เต้าเสวียนมองยายเฒ่าผู้มีรอยยิ้ม รูม่านตาหดเกร็งด้วยความตื่นตะลึง

"ท่าน... ท่านเป็นใครกันแน่?"

เพียงยกมือก็แผดเผาแม่น้ำต้มทะเลกลายเป็นไอหมอกท่วมฟ้า อิทธิฤทธิ์ปานนี้ หลี่เต้าเสวียนเพิ่งเคยพบเห็นเป็นครั้งแรกในชีวิต หากเทียบกันแล้ว ภาพที่ท่านอาจารย์ยกมือเรียกสายอสนีบาตนับสิบสายยังดูด้อยกว่าเล็กน้อยเสียด้วยซ้ำ