ตอนที่ 47 เพ่งมองเทพเจ้า

ตอนที่ 47 เพ่งมองเทพเจ้า

ด้วยเหตุที่ฝึกฝนเคล็ดปราณม่วงบำรุงกำเนิด การได้ยินของหลี่เต้าเสวียนจึงเหนือกว่าคนทั่วไปมาก หลังจากที่ชายชาวนาผู้นั้นก้าวเข้าสู่ศาลพระแม่ชิงอี เขาก็แว่วได้ยินเสียงบางอย่าง

คล้ายจะเป็นเรื่องภัยแล้ง ขอฝน อะไรเทือกนั้น...

สุดท้ายคือเสียงโขกศีรษะอันหนักหน่วง ติดต่อกันเก้าครั้ง

ชั่วครู่ต่อมา เขาก็เดินออกจากศาลพระแม่ชิงอี หลี่เต้าเสวียนเห็นว่าบนหน้าผากของเขามีรอยฟกช้ำเขียวคล้ำ ทว่าท่าทางคนทั้งร่างกลับดูผ่อนคลายลงมาก

ราวกับมีเรื่องหนักอึ้งอันใดที่ในที่สุดก็ปลดเปลื้องลงได้

แม้ว่าพระแม่ชิงอีจะมิได้สำแดงอิทธิฤทธิ์ตอบรับคำอธิษฐานของเขาโดยตรง แต่หลังจากการคุกเข่ากราบไหว้อย่างศรัทธา เขากลับโล่งใจประหนึ่งยกภูเขาออกจากอก คล้ายเชื่อมั่นว่าทุกสิ่งจะคลี่คลายไปได้ด้วยดี

หลี่เต้าเสวียนครุ่นคิด บางทีนี่อาจจะเป็นพลังแห่งความศรัทธา