เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 45 หวงต้าเซียน
ข้างกองไฟ
ชายชราแคระแกร็นคนหนึ่งถือไม้เท้า ยืนค่อมตัว ดูชราภาพยิ่งนัก
ทว่าภายใต้แสงไฟที่สาดส่อง เงาของเขากลับใหญ่โตมโหฬาร ราวกับสัตว์ป่าที่ยืนด้วยสองขา โดยเฉพาะหางเส้นนั้น ยาวถึงกว่าสิบเมตร
ร่างของเขาสั่นเทา ก้าวข้ามศพของนักพรตน้อย ตรงเข้าไปเบื้องหน้านักพรตวัยกลางคนทีละก้าว
บนใบหน้าชรามีรอยกระบี่สายหนึ่ง นานนักก็ยังไม่สมาน แววตาส่องประกายเย็นยะเยือกในความมืดมิด
บนมือทั้งสองและเท้าทั้งสองของนักพรตวัยกลางคนมีขนสีเหลืองปักอยู่ข้างละเส้น ตรึงเขาไว้กับต้นไม้ดั่งเข็มทองคำ
ไอปีศาจเข้มข้นแทรกซึมเข้าสู่ร่างผ่านเส้นขนเหล่านั้น นักพรตวัยกลางคนหน้าซีดเผือดดั่งขี้เถ้า กระอักเลือดออกมาไม่หยุด
เมื่อเห็นศิษย์ของตนถูกดูดกลืนไอหยางจนแห้งเหี่ยวตายอย่างน่าอนาถ แววตาของเขาก็พาดผ่านความโศกเศร้าอาดูร