เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 40 เรื่องประหลาดบนทางเปลี่ยวยามค่ำคืน
หลี่เต้าเสวียนถือร่มกระดาษน้ำมัน แขวนกระบี่อวี๋ฉางไว้ที่เอว สัมภาระทั้งหมดถูกเก็บไว้ในน้ำเต้าสามภพแล้ว เขาโคจรวิชาก้าวย่นปฐพี มุ่งหน้าไปยังเมืองอวี้จางที่อยู่ห่างออกไปสามร้อยลี้
หลังจากก้าวเข้าสู่ขั้นต้นของปี้กู่ ตบะของเขาก็รุดหน้าไปไกลโข วิชาสะกดปฐพีเหยียบดินก็ยิ่งรวดเร็วขึ้น ทิวทัศน์รอบด้านคล้ายบิดเบี้ยว ถอยร่นไปเบื้องหลังอย่างรวดเร็ว
เดินไปได้ราวหนึ่งชั่วยามเศษ ท้องฟ้าก็เริ่มมืดลง
หลี่เต้าเสวียนไม่รู้ว่าตนเดินมาถึงที่ใดแล้ว น่าจะเป็นป่าเขาแห่งหนึ่ง รอบด้านเขียวชอุ่มรกชัฏ
เขาตั้งใจว่าจะหาคนถามทางดูก่อน
นี่ก็คือความไม่สะดวกสบายของยุคโบราณ หากไม่มีแผนที่นำทาง ย่อมหลงทางได้ง่ายดายยิ่ง
หลี่เต้าเสวียนเดินไปได้ครู่หนึ่ง ในที่สุดก็พบชายชราคนหนึ่งกำลังแบกฟืนเตรียมจะกลับบ้าน