กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 39 นกกระจอกเมฆาส่งสาส์น
ยามเช้าตรู่
หลี่เต้าเสวียนลืมตาทั้งสองข้างขึ้น แววตาสว่างกระจ่างดั่งคันฉ่อง คล้ายมีประกายสายฟ้าแลบแปลบปลาบขึ้นในห้องอันเงียบสงัด
เขาบำเพ็ญเพียรมาตลอดทั้งคืน!
“ที่แท้นี่น่ะหรือคือการบำเพ็ญเต๋า? ช่าง... สบายตัวเสียจริง!”
หลี่เต้าเสวียนพึมพำกับตนเอง หลังจากเมื่อคืนก้าวเข้าสู่ขั้นปี้กู่ขั้นต้น พลังแก่นแท้ในกายก็กำเนิดเวียนว่ายมิรู้สิ้น เมื่อหลอมกลั่นเป็นพลังเวท ความเร็วในการเพิ่มพูนตบะก็รวดเร็วกว่าแต่ก่อนหลายเท่านัก!
ยิ่งไปกว่านั้น พลันที่เขาเข้าสู่สมาธิลึกก็กินเวลาไปทั้งคืน โดยไม่มีความเหน็ดเหนื่อยหรือความง่วงงุนแม้แต่น้อย
นี่ก็คือข้อดีหลังจากก้าวเข้าสู่ขั้นปี้กู่ขั้นต้น กระปรี้กระเปร่าอยู่ตลอดเวลา ไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย ประหนึ่งว่ามีไตที่เป็นกายาวัชระคงกระพันอย่างไรอย่างนั้น
เพียงแค่ทะลวงตันเถียนล่างก็มีความอัศจรรย์ถึงเพียงนี้ หลี่เต้าเสวียนเริ่มตั้งตารอคอยแล้วว่า หากทะลวงตันเถียนกลางและตันเถียนบนได้แล้ว จะเป็นเช่นไรอีก?