ตอนที่ 11 ผู้เลี้ยงผี

ตอนที่ 11 ผู้เลี้ยงผี

ได้ยินถึงตรงนี้ หลี่เต้าเสวียนก็เข้าใจต้นสายปลายเหตุของเรื่องราวทั้งหมดอย่างแจ่มแจ้ง

“โรคระบาดครานั้น คงเป็นฝีมือนักพรตพเนจรผู้นั้นเป็นแน่ หากมิใช่เช่นนี้ ชาวบ้านย่อมไม่มีทางยอมฟังเขา หรือแม้แต่พวกทหารทางการก็ดูเหมือนจะรู้เห็นเป็นใจกับเขาด้วย มิเช่นนั้นที่แห่งนี้เร้นลับอยู่ลึกในหุบเขา ไฉนพอเกิดโรคระบาดปุบปับ ก็ถูกทหารทางการล้อมไว้ได้เล่า”

นักพรตชุดเหลืองมองหลี่เต้าเสวียนด้วยความชื่นชม แววตาฉายประกายพึงใจ

เขาชอบสนทนากับคนฉลาด

“เจ้าพูดได้ถูกต้อง อีกทั้งตอนนั้นหลิวเฮยท่าครอบครองทั้งสองแคว้นคือหงและติ้ง ชนะศึกร้อยครั้งร้อยครา กำเริบเสิบสานปานนั้น ไฉนจะมีกะจิตกะใจมาสนใจหมู่บ้านเล็ก ๆ กลางหุบเขา คิดว่าเรื่องนี้คงมีนักพรตพเนจรผู้นั้นคอยชักใยอยู่เบื้องหลังเช่นกัน”