เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 145 ขับดาวเสวียนหวงออกไปปล้น
นอกเรือนทิงเสวี่ย เงามืดของค่ำคืนค่อย ๆ จางลง
หลี่ชิงซานผลักประตูไม้เดินเข้าไปในลาน
เขาเงยหน้าขึ้น สายตามองทะลุทะเลเมฆที่คุ้มกันภูเขาของสำนักกระบี่ไท่อี ขึ้นไปยังท้องฟ้าอันมืดมิดเบื้องบน
ตามแผนของเขา เขาตั้งใจจะใช้ ‘เคล็ดคืนสู่ความว่าง’ คนเดียวเงียบ ๆ แอบออกจากดาวดวงนี้ ตามพิกัดแผนที่ดาวในความทรงจำของหยวนเม่า ออกไปสำรวจอวกาศข้างนอกสักหน่อย แล้วหาที่ร่ำรวยสองสามแห่งตักเงินสดกลับมา
ความคิดขยับเพียงนิด
หลี่ชิงซานก้าวออกไป ปลายเท้าลอยห่างพื้นสามชุ่น ร่างไต่ขึ้นตามแนวที่อวกาศพับตัว ตรงขึ้นไปเหนือชั้นลมกรดฟ้าเก้าชั้น เตรียมก้าวข้ามกำแพงแดนของทวีปเสวียนหวงในก้าวเดียว
แต่แล้ว
ในวินาทีที่เท้าขวาของเขาเพิ่งยื่นพ้นขอบกำแพงแดน ออกไปครึ่งก้าวสู่ความว่างอันมืดมิดหนาวเย็นของจักรวาล
“ครืน——!!!”