เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 144 มีมาก็ต้องมีตอบ
ครั้งนี้ เขาเอาบทเรียนจากการทะลวงขั้นสืบทอดฟ้าถึงมหาสมบูรณ์เมื่อครู่มาใช้ ระวังตัวสุด ๆ บีบทุกความสั่นสะเทือนของพลังให้ดับตั้งแต่ยังไม่เกิด ไม่ยอมให้กลิ่นอายระดับฝีมือเล็ดลอดออกนอกกายแม้แต่เสี้ยวเดียว
เขาลุกขึ้นยืน ขยับแขนขาสักหน่อย
ร่างผอมแห้งห่ออยู่ในเสื้อผ้าฝ้ายสีเทาที่ซักจนสีซีด ดูธรรมดากว่าเดิมไปอีก เพราะเลือดลมถูกกุญแจปมฟ้ารอบแปดชั้นล็อกตายไว้ลึกถึงอวัยวะภายใน แม้แต่ความอุ่นที่ผิวเดิมก็หายไปด้วย พอจับดูก็ไม่ต่างจากชายชราธรรมดาที่ใกล้ลงหลุม
แต่มีหลี่ชิงซานคนเดียวที่รู้
ตอนนี้ถ้าเขาคลายผนึกทั้งหมด ปล่อยให้หัวใจ【มหาสุริยะ】ดวงนั้นเต้นเต็มกำลังสักครั้ง...
ไม่ต้องออกหมัด
แค่คลื่นสะเทือนจากการที่หัวใจสูบฉีดเลือด ก็พอจะทำให้อาณาเขตดวงดาวทั้งผืนรอบตัวแตกเป็นธุลีในจักรวาลได้ในพริบตา
“ยังขาดอีกเก้าส่วนครึ่ง”
หลี่ชิงซานเงยหน้ามองท้องฟ้าเหนือหลุมลึก สีหน้าสงบ