กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 92 ทำความดีวันละอย่าง
ก็ชะงักค้างอยู่บนใบหน้า
“วิ่งเร็วนี่หว่า”
เสียงหนึ่งดังขึ้นเรียบๆ ไม่มีอารมณ์ขึ้นลงเลยสักนิด
ดังขึ้นจากปากถ้ำอย่างแผ่วเบา
เจ้าสำนักค่อยๆ เงยหน้าขึ้นอย่างแข็งทื่อ
เห็นชายชราผอมแห้งคนหนึ่งใส่เสื้อผ้าฝ้ายสีเทาตัวสั้น มือไพล่หลัง ยืนอยู่ห่างเขาไม่ถึงสองก้าว
จ้องมองเขานิ่งๆ
ขนหัวของเจ้าสำนักลุกซู่ขึ้นมาทันที
มันมาอยู่ที่นี่ได้ยังไงกัน!