กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 91 เงาโลหิตหลบหนี
นอกตรอกไท่ผิง
ลมพัดเบา ๆ ผ่านกำแพงอิฐที่สีลอกเลอะเลือน
ร่างของหลี่ชิงซานเหมือนเงาจาง ๆ ที่ละลายไปกับแสงแดด หายวับไปจากที่เดิมอย่างเงียบเชียบ
ภาพตรงหน้าแตกกระจาย ยืดออก แล้วกลับมาประกอบกันใหม่ในพริบตา
สองพันเมตรผ่านไปในพริบตา
สีหน้าของหลี่ชิงซานสงบนิ่งเหมือนน้ำ
ก้าวของเขาไม่ได้เร็วด้วยซ้ำ ยังมีท่วงท่าสบาย ๆ เหมือนเดินเล่นในสวน
แต่ทุกก้าวที่ลงไป ระยะทางสี่ลี้ก็หายวับไปทั้งช่วง
ข้างหูไม่มีเสียงลม