เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ทุกคนที่อยู่ในงานล้วนผ่านศึกชิงอำนาจในบ้านกันมาแล้ว
ถึงบางอ้อในพริบตา!
ชั่วร้ายจริง ๆ! เวลาที่แจ้งทุกคนคือหนึ่งทุ่ม แต่บอกเย่หลิงคนเดียวว่าทุ่มครึ่ง
สำหรับเย่หลิงคือไปตรงเวลา แต่ในสายตาคนอื่นคือมาสาย
ถึงตอนนั้นตระกูลเย่แสร้งพูด ‘ดี ๆ’ สักสองประโยค ข้อหามาสายก็ไม่ถูกตบใส่หัวเย่หลิงหรือ? ถึงมาสายจะไม่ใช่ความผิดใหญ่ แต่ยังไงก็ทำให้คนอื่นฝังภาพจำไม่ดีไว้
นี่แหละถึงเรียกว่าศึกชิงอำนาจในบ้านของจริง!
แต่ระดับฝีมือศึกชิงอำนาจในบ้านของอาสามเย่กับอาสะใภ้สามเย่ช่างแย่ ถึงขั้นทิ้งหลักฐานให้เย่หลิงโต้กลับได้ ตระกูลเย่เลี้ยงลูกชายคนนี้มายังไงกัน?
อาสามเย่: “???”
อาสามเย่ตาแทบถลน: “เธอมีอะไร?!”
เย่หลิงดันบัตรเชิญไปข้างหน้าอีกนิด สายตายิ่งเวทนายิ่งขึ้น: “ป่วยถึงขนาดนี้แล้วหรือ จำบัตรเชิญของตัวเองไม่ได้แล้ว? น่าสงสารจริง ๆ”