กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ลากินอาหารเช้าเสร็จแล้วยังเอาหัวกระแทกโจวโหย่วจื้ออย่างแรงอีกที ก่อนจะสะบัดหน้าเดินจากไปอย่างดูแคลน
ทุกคนถึงกับอ่านความดูแคลนออกมาจากดวงตาของลาได้
【พี่ลาของฉัน……ช่างมีอารมณ์จริง ๆ】
ฉากนี้ตบหน้าถานเหวินเหวินอย่างจัง ทำให้เธอยืนหน้าไม่อยู่
ท่ามกลางความกระอักกระอ่วน เย่หลิงเป็นคนแรกที่ทำลายความเงียบ
“คุณถาน เห็นแล้วนะคะ นั่นคืออาหารเช้าของลา”
เธอลังเล เธอครุ่นคิด เธอไม่เข้าใจ เธอประหลาดใจ
เธอเอ่ยออกมาอย่างลำบาก “แปลว่าคุณถานหมายความว่า……โจวโหย่วจื้อรักลา ถึงขนาดยอมออกจากบ้านเร็วกว่าปกติสองชั่วโมงเพื่อเตรียมอาหารให้ลากินงั้นเหรอคะ”