กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
รอบด้านเงียบลง
ท่ามกลางความเงียบนั้น เย่หลิงพลันหยิบกระจกบนโต๊ะขึ้นมาส่องหน้าตัวเอง พลิกซ้ายพลิกขวา
เจียงอวี่: “? อาจารย์เย่ยังจะส่องกระจกตอนนี้อีกเหรอ รักสวยรักงามมากเลย”
เย่หลิงส่ายหน้า สีหน้าจริงจัง: “ฉันแค่อยากดูว่าฉันตาบอดหรือเปล่า”
เจียงอวี่: “?”
เย่หลิง: “ตอนนี้ดูแล้ว ตัวฉันสติปัญญาปกติ สายตาปกติ การรับรู้ถูกต้อง แยกแยะระหว่างคนกับหมูได้ชัดเจน ไม่มีพฤติกรรมเผลอเอาคนมาเป็นหมู หรือยกย่องหมูให้ดูดีขึ้นแต่ประการใด”
เย่หลิง: “สรุปแล้ว ไม่ใช่ว่าพวกคุณมีปัญหากันเองเหรอ”
【ไม่ใช่แล้ว พวกคุณมีปัญหากันหรือไง.jpg】
【ตกลงใครกันแน่ที่ปั่นราคาหมู!!】