กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
บ่ายสามโมง แขกรับเชิญกลับมาชุมนุมที่จุดเดิม
สีหน้าโม่เซียวกับเหลียงเจินเจินไม่ค่อยดี
กล้องไร้คนบังคับทั้งหมดออกไปติดตามคนอื่นหมด ตรงที่พวกเขาไม่มีเหลืออยู่เลยสักตัว!
เหลียงเจินเจินอดบ่นขึ้นมาไม่ได้
แค่หาเสบียงสักกล่องเดียว จำเป็นต้องออกไปหลายชั่วโมงไม่กลับด้วยหรือ? ปล่อยเธอกับพี่โม่เซียวไว้ที่นี่แบบนี้มันเรื่องอะไรกัน
ในที่สุดก็ได้ยินเสียงคน เหลียงเจินเจินเงยหน้ามอง เห็นทุกคนถือห่อใหญ่ห่อเล็กเต็มมือ ในใจเธอก็อดดีใจขึ้นมาไม่ได้ “เสบียงเยอะขนาดนี้ พี่โม่เซียว คืนนี้เราคงไม่ต้องอดอาหารแล้ว~”