กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
【?หลิงจื่อ เธอทำอะไรน่ะ】
【พี่เซี่ยเข้าสิงหรือเปล่า?(ครุ่นคิด)(เคร่งขรึม)(หาคนมาไล่ผี)】
【?】
【ทำไมคนอื่นไม่แสดงปฏิกิริยาอะไรเลย】
เซิ่งเวยเวยรู้สึกว่าหลังจากเย่หลิงใส่แว่นตาดำ ออร่ารอบตัวก็เปลี่ยนไป มีความประหลาดพิลึกที่บอกไม่ถูก
สีหน้าของเย่หลิงเปลี่ยนจากเคร่งขรึมเป็นโล่งใจ สุดท้ายกลายเป็นรอยยิ้มดีใจ เซิ่งเวยเวยขนหัวลุกโดยไม่รู้ตัว สอบถามเจียงอวี่ไปตามสัญชาตญาณ “นาย นายไม่คิดว่าเย่หลิงประหลาดพิลึกเหรอ”
เจียงอวี่ “?ประหลาดตรงไหน”
เซิ่งเวยเวยตกใจ “เธอคนเดียวนั่งร้องไห้บ้างหัวเราะบ้าง ยังไม่ประหลาดอีกเหรอ”
เจียงอวี่งงกว่าเดิม “อาจารย์เย่ไม่เคยเป็นแบบนี้ตลอดเหรอ”
เซิ่งเวยเวยเสียงสั่น “แบบ แบบไหน…”