กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
มื้ออาหารจบลง นอกจากข่งซือเฉียนแล้ว คนอื่น ๆ ต่างกินกันอย่างอิ่มหนำสำราญ
ท้องของข่งซือเฉียนว่างเปล่า โกรธจนแทบระเบิด จึงส่งเสียงฮึดฮัดแล้วเดินจากไป
ตอนจากไป [ค่าโชคชะตานางเอก 6%] เหนือหัวของเขาปรากฏวับ ๆ วาบ ๆ
เย่หลิงลูบคาง นี่ก็ 6% เหรอ? ถึงเขาจะชื่อข่งซือเฉียน แต่ก็ไม่มีค่าเท่าไรจริง ๆ
“อาจารย์เมิ่ง” ตอนนั้นเอง ซูหว่านฉิงถือแซนด์วิชชิ้นหนึ่งเดินมา พูดกับเมิ่งเหยียนด้วยสีหน้าห่วงใย:
“อาจารย์ข่งก็อดข้าวไม่ได้ ฉันใช้เงินทุนถามผู้กำกับซื้อแซนด์วิชมาชิ้นหนึ่ง เธอเอาไปให้เขาเถอะ อย่างน้อยก็กินสักหน่อย”
【หว่านฉิงยังใจดีจริง ๆ ถึงขั้นใช้เงินทุนซื้อของกินให้อาจารย์ข่ง】