กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เกมหนีห้องปิดตายอันสนุกสนาน (?) หนึ่งรอบปิดฉากลงแล้ว
หนึ่งทุ่มตรง ทุกคนกลับมาที่คฤหาสน์ ทานมื้อค่ำอันอุดมสมบูรณ์เสร็จแล้ว ก็เริ่มช่วงสนทนายามค่ำ
เหล่าแขกรับเชิญนั่งล้อมโต๊ะน้ำชากันเป็นวง
เย่หลิง: “?”
เดี๋ยวนะ ทำไมนับยังไงก็นับได้เจ็ดคน
ทันใดนั้น เย่หลิงก็พบเป้าหมาย จึงถามอย่างหวังดี “คุณชายรองซู นายยังไม่ไสหัวไปอีกเหรอ”
ซูเหวินไป่เพิ่งปลอบซูหว่านฉิงที่ทำท่าจะร้องไห้จนสงบลง และตัดสินใจว่าจะสอนบทเรียนให้เย่หลิงสักหน่อยคืนนี้ แต่ยังไม่ทันนั่งลงก็ได้ยินเย่หลิงพูดจาไม่ดีใส่
ซูเหวินไป่หน้าตึงลง “เธอมีมารยาทบ้างไหม!”
เย่หลิงยกมือขึ้นอย่างเฉยเมย
“นายมีมารยาทบ้างไหม!” เสียงที่ดังกว่ากลบคำพูดของซูเหวินไป่ในวินาทีถัดมา