กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ทุกคนหันไปมองเย่หลิงทันที
เย่หลิงรับสายตาสี่คู่ ปราศจากความรีบร้อน หยิบสมุดเล่มบางออกมา น้ำเสียงเรียบเฉย
“ฉันเป็นลูกสาวคนโตของตระกูลซู หรือก็คือเจ้าสาวที่ผีร้ายหมายตาและกำลังจะถูกสังเวย นี่คือสมุดบัญชีของฉัน”
“สมุดบัญชี?” เซิ่งเวยเวยหัวเราะเยาะ “เธอกินของบ้าน ใช้ของบ้าน ใช้เงินมือเติบ ยังต้องทำบัญชีอีกเหรอ?”
เย่หลิงไม่สนใจเธอ หันไปจ้องซูหว่านฉิง รอยยิ้มไม่ถึงดวงตา
“คุณซู เมื่อกี้คุณบอกว่าพี่สาวของคุณอิจฉาคุณ เพราะคุณปู่ซู ‘เอ็นดูคุณมากกว่า’ ใช่ไหม?”
ซูหว่านฉิงพยักหน้าอย่างจนใจ “ใช่ แต่ฉันคิดว่าทุกคนคงเข้าใจคุณปู่ซูนะ เพราะลูกสาวคนเล็กเพิ่งกลับบ้าน ก็ต้องชดเชยให้เธอบ้าง”