บทที่ 86: ชักนำวิญญาณ

บทที่ 86: ชักนำวิญญาณ

ต้องเป็นเพราะเขานึกถึงอาจารย์ทวดแน่ ใช่ ต้องเป็นเช่นนั้นแน่

ข้าฝืนเค้นพลังเทพอันน้อยนิดในกายออกมา ผนึกเคล็ดวิชา แล้วปล่อยตนเองจมดิ่งสู่ห้วงนิทราอันหนักอึ้งต่อเนื่องยาวนาน

บางทีเคล็ดวิชาที่ข้าผนึกอาจไม่ถูกต้อง หรือไม่ก็ประสาทสัมผัสเชื่อมถึงกันจนถูกรบกวนโดยโม่เซียวหมิง ข้าจึงฝันขึ้นมา

ในฝันดูคล้ายเป็นการคัดเลือก คราวนี้ไม่พบสิ่งผิดปกติใด ๆ ข้าเข้าร่วมการคัดเลือกอย่างราบรื่น ฝ่าด่านมาได้ทุกด่าน และตอบโจทย์ทุกข้อถูกต้อง ส่วนคำตัดสินอันซับซ้อนทั้งหลาย ข้าก็ราวกับได้รับความช่วยเหลือจากเทพ วินิจฉัยได้ถูกต้องทุกข้อ